Wie zijn wij .......
Ik ben Reni (1998-2011)
Ik ben deels een Cairn- en deels een Schotse terriër. Al vanaf dat ik één jaar ben, neem ik mijn baasje mee naar Oostenrijk of België om in de bergen te gaan wandelen. In de bergen ravotten is mijn allergrootste hobby. Naast eten en slapen natuurljk.
Brede paden zijn niet leuk. Gaan we de smalle en steile bergpaadjes op, dan ren ik ver vooruit en moet dan steeds weer op mijn baas wachten. Blaffen dat hij moet opschieten werkt bijna nooit. 6 of 7 uurtjes in de bergen rennen vind ik geen probleem. Maar eenmaal boven kan ik wel een half uur stil blijven zitten om van het uitzicht te genieten. Na 20 km vlakke weg geef ik het echter op en moet de baas me maar verder dragen in zijn rugtas.
Verder vind ik het leuk om katten bij onze vijver weg te jagen. Ook loop ik graag in de bossen rond Ter Apel, waar we veel herten, hazen, fazanten en zelfs wel eens een vos tegenkomen. Ik volg dan onmiddellijk hun spoor, terwijl mijn baas iets roept over terug komen...... maar dat doe ik dan natuurlijk niet. Ik ben immers een terriër!
Reni heeft nog volop meegedaan aan de wandelingen van de zomervakantie 2011, maar met afnemende energie zodat we haar regelmatig in een speciaal daarvoor geprepareerde rugzak hebben gedragen wanneer ze moe werd. Helaas is ze tijdens de autorit vanuit Oostenrijk naar huis onderweg overleden. Na de duizenden kilometers die we samen in de natuur hebben afgelegd missen we ons wandelmaatje Reni enorm....
Mijn naam is Bert, en ik onderhoud deze site. Het is voor mij de manier gebleken om ook in de wintermaanden lekker met mijn hobby wandelen bezig te kunnen zijn. Een andere grote hobby, fotografie, past hier natuurlijk goed bij. De besproken wandelroutes zijn dan ook van heel veel foto's voorzien om jou een goed beeld te geven van wat je kunt verwachten. En... een plaatje zegt toch meer dan duizend woorden?
Ik breng mijn dagen vooral zittend door. Vele kilometers op weg naar klanten, en verder thuis op kantoor om alles uit te werken. Ik woon met mijn gezin midden in het mooie, rustige Westerwolde gebied. Het ligt voor mij als natuurliefhebber dan ook voor de hand om 's avonds en in de weekenden de natuur in te trekken voor de nodige beweging. In de bossen rond ons dorp, aan de rand van het bosrijke Drenthe en het mooie Duitse Emsland, zijn er voldoende bestemmingen te vinden. Als ik dan op zondagmorgen ergens een ree of vos tegenkom, is mijn dag helemaal goed.
De wandelingen thuis en in Duitsland zijn heerlijk, maar ik zie ze toch vooral als training voor de weekendjes Ardennen en natuurlijk de vakantie in Oostenrijk. Daar kan ik echt naar toe leven en ik hoop dat ik iets van dat enthousiasme met deze site op jullie kan overbrengen. Dan is ook deze hobby voor mij geslaagd!
En ik ben Janny, trotse moeder van Sabina en Ingrid, en echtgenote van Bert. Daarnaast werk ik op de administratie van een zorginstelling. Een druk leven dat vraagt om de nodige ontspanning.
De weekenden in België en de zomervakanties in Oostenrijk geven mij heel veel energie. Het feestje begint al in het vroege voorjaar met de pret van het uitzoeken van campings en het reserveren ervan. Als we dan met vakantie Oostenrijk binnenrijden, vallen al die dagelijkse beslommeringen van me af. De natuur is er prachtig en de mensen vriendelijk.
Aangezien ik eigenlijk geen sportief type ben, vallen mij de eerste paar wandelingen altijd zwaar. De eerste dagen heb ik overal spierpijn, zelfs op plaatsen waarvan ik nooit heb geweten dat ik er spieren had. De weg naar boven is niet altijd even gemakkelijk, maar de flora en fauna die je onderweg om je heen ziet is iedere keer weer een verrassing. Zeker als plotseling een Mürmeltier tegen je gaat krijsen! Als we eenmaal de top hebben bereikt en ik zit uit te rusten van al die inspanningen, dan voel ik me voldaan en één met de natuur. Het uitzicht op de top van een berg, in doodse stilte, is onbeschrijfelijk. Heerlijk om samen met mijn gezin van te genieten.
De weekenden in de Ardennen of Duitsland zijn een lekkere onderbreking van de dagelijkse sleur, maar Oostenrijk is voor mij het vakantieland bij uitstek.
Hallo, ik ben Sabina. Ik ben afgestudeerd als bachelor aan de Universiteit van Wageningen en als masterstudent houd ik me nu bezig met communicatie en gezondheid. Daarnaast ben ik erg sportief en zet ik me in bij de studenten-badmintonvereniging De Lobbers, waar ik niet alleen competitie speel maar me ook bemoei met de financiële zaken in het bestuur. Verder mag ik graag wandelen en fietsen op de Veluwe dat makkelijk te bereiken is vanuit mijn studiestad Wageningen.
Wandelen is mij met de paplepel ingegoten. Zelfs toen ik nog niet kon lopen, werd ik meegenomen in een rugzak om aan de dagelijkse tochten mee te kunnen doen. Nu sjouw ik zelf met de rest van het gezin van bergtop naar bergtop. Net als de hond houd ik niet zo van brede paden, liever loop ik over smalle bergpaadjes. De weggetjes kunnen me niet smal genoeg zijn. En na een zware wandeling wil me zelfs de bloemkool wel smaken! Liever geniet ik al in de berghut van Apfelstrüdel met ijs of van die heerlijke Keizerschmarren.
Naast Oostenrijk mag ik ook graag wandelen in België of net bij ons over de grens in Duitsland. Verder reis ik samen met m'n zusje Ingrid. Met de trein bezoeken we steden in binnen- en buitenland, zie bijvoorbeeld ons reisverslag naar Villach. Ook de vakantie naar Schotland is erg sportief geweest met wandel- en mountainbiketochten. Net als m'n vader heb ik een digitale camera gekocht om onze belevingen vast te leggen, niet alleen van onze familietochten in Oostenrijk maar ook van de avonturen die mijn zusje in ik beleven in binnen- en buitenland.
Hoi, ik ben Ingrid. Ik studeer Bodem, Water en Atmosfeer in het mooie Wageningen. Mijn hobby's zijn squashen, unihockeyen, tekenen en natuurlijk wandelen. Maar ook fietsen op de Veluwe, in de Edense bossen of bij de Utrechtse heuvelrug vind ik heerlijk.
Net als mijn grote zus ben ik opgegroeid met wandelen. Eerst gingen we naar de Eifel om te wandelen, omdat dat minder steil is dan Oostenrijk. Nadat ik een tijdje in een soort rugzakje gedragen ben, mocht ik mijn eerste stapjes doen tijdens een echte, grote wandeling. Wat was ik trots.... Maar we moesten wel liedjes zingen onder het lopen, anders vond ik het niet leuk. Daar liepen we dan midden in de zomer 'Sinterklaas kapoentje' te zingen, omdat vader niks meer wist te verzinnen. Maar het was altijd heel gezellig.
Toen ik wat groter was, gingen we naar Oostenrijk. Eerst maakten we nog geen hele lange dagtochten, 3 tot 4 uur was wel genoeg. Terwijl we nu soms 8 uur lopen en we dat de volgende dag nog wel een keer willen. Samen met mijn grote zus trek ik er ook regelmatig op uit. Een weekendje ergens in Nederland of op vakantie naar het buitenland. Hoe dan ook, ik vind het heerlijk om te wandelen of op een andere manier te genieten van de natuur. Zowel in Oostenrijk, België, rondom Wageningen of in het bos van Ter Apel, het Westerwolde. Ik zou niet meer zonder kunnen. Bedankt papa en mama.