Barkhausen, Dinosaurier sporen

Barkhausen - Dinosauriër sporen - Kellenberg - Grüner See - Nonnenstein - Barkhausen

 

 

Het moeilijkste van deze wandeling is het vinden van de startplaats. Wie op Google zoekt naar Barkhausen wordt naar ergens achter Bremen gezonden. Onze tom-tom deed het iets beter, wij kwamen in Barkhausen achter Osnabrück terecht. Maar nog steeds niet de juiste plaats.

Maar als de juiste plek gevonden is, dan staat je een hele mooie wandeling te wachten door een schitterend heuvellandschap en langs bijzondere natuurmonumenten. Dat begint al gelijk met het bekijken van pootafdrukken van Dinosauriërs, daarna volgen nog veel andere bijzondere plaatsen. De paden zijn vooral onverharde bospaden, enkele smalle paadjes en een deel asfalt/beton. Veel afwisseling dus, maar ook veel hoogtemeters. De route verloopt in een 8-vorm en is dus eenvoudig in te korten.

Het juiste Barkhausen vind je door vanaf Oldenzaal de A30 af te rijden tot Melle, een plaats voorbij Osnabrück. Daar richting Buer, noordelijk van Melle, en dan via de L82 richting Rabber. Vanaf Melle is het ongeveer 4,5 km tot aan de 'Wanderparkplatz', net voor het correcte dorp Barkhausen. (Net voor Beur ligt nog een foutieve Barkhausen) Er zijn veel parkeerplaatsen langs deze weg, maar de juiste kun je niet missen gezien de vele borden met 'Saurierspuren' vermelding. Vanaf Oldenzaal is het ruim een uur rijden.

We maken ons gereed voor een lange dagtocht en lopen dan eerst de parkeerplaats over parallel langs de hoofdweg in de richting Buer, tot aan het einde waar we de hoofdweg kunnen oversteken. We volgen er het bord 'Saurierspuren' aan de overkant van de weg een berg omhoog. Links vooraan komen we langs een eerste dinosuariër en na 100m komen we aan in een doodlopende kloof bij een steil omhooggaande rotswand. In de wand staan veel pootafdrukken van Dinosauriërs. Toen de dino's hier rondliepen was het nog vlak gebied, maar er loopt een 'breuklijn'. Later zijn de rotsen omhoog gekomen zodat de enorm grote pootafdrukken nu op een verticale wand te bewonderen zijn. Het geheel wordt tegen weersinvloeden beschermd door een overkapping.

Nadat alles goed is bekeken starten we echt aan de wandeltocht. Eerst terug naar de hoofdweg, en linksaf over de parkeerplaats langs onze geparkeerde wagen tot we achteraan op de parkeerplaats rechtsaf het bos in kunnen. We volgen hier eerst de rood/wit markeringen van de 'Wittekindsweg', een 95km lange wandelroute.

In het bos gaat het gelijk nogmaals rechtsaf en dan gaat het de 'Kleiner Kellenberg' omhoog naar 161m. Bijna op het hoogste punt aangekomen staat rechts in het bos een bordje verscholen. Alleen achteromkijkend kunnen we de tekst lezen. Daar een stukje rechtsaf wordt ons een eerste uitzichtpunt voor vandaag beloofd.

We moeten verder de rood/wit bordjes volgen, maar maken toch eerst deze afsteker tot aan een bankje in het bos met inderdaad een fraai uitzicht over de omgeving. (Grote foto hieronder)

Daarna keren we terug naar het hoofdpad en vervolgen de route. Dit pad over de bergrug is tevens een 'Waldlehrpfad' en overal vinden we informatieve bordjes.

Dan dalen we af in een 'Sattel' tussen twee bergtoppen waar we onderaan een brede bosweg kruisen. We blijven rood/wit volgen, rechtdoor en opnieuw weer omhoog. Deze keer gaat het naar 191m hoogte.

Net voor de top van de 'Grosser Kellenberg' (211m), gaat de Wittekindsweg bij een T-splitsing rechtsaf omlaag door een schitterend stuk bos tot aan de bosrand.

Daar worden we verrast met een heerlijk uitzicht in het golvende landschap van het Hasetal.

Het pad eindigt op een karrenspoor waar het nu linksaf verder gaat. Verderop passeren we een soort vakantiewoning rechts van ons, waar op dat moment de tuin vol staat met een tiental kleine tentjes en het is er flink druk op het terras.

En dan is er opnieuw weer een mooi uitzicht over de velden en gaat het pad over in asfalt. Links dan nog een prachtig 'Fachwerkhaus' tegen de helling, en dan is er een volgende splitsing. Nu gaat het linksaf tot aan een hoofdweg.

We moeten een klein stukje linksaf langs deze hoofdweg tot aan een 'Wanderparkplatz' rechts van de weg. Het bord "P" is voor ons uit al snel te zien. Dit is tevens een bushalte. (Let op... op deze bochtige weg wordt soms zeer snel gereden)

We steken de parkeerplaats over richting een informatiebord waar een bospad parallel aan de hoofdweg licht omlaag het bos in gaat. Deze weg brengt ons al snel naar de 'Grüner See'.

Net voor de 'See' gaat rechts een betonnen trap omhoog waar we straks verder gaan. (Foto onder rechts). Maar eerst lopen we natuurlijk de laatste meters tot aan het water.

Dit groene meertje, 'Grüner See' ligt helemaal ingesloten tussen hoge rotswanden in het bos. Achteraan kan een houten vlonderbrug worden overgestoken en loopt er een pad een eindje een kloof in. Daar zijn nog meer bruggen en een mooie waterval te bewonderen. (foto onder links).

Wie de totale wandeling te lang vindt, kan vanaf deze plaats de route bekorten. Kijk dan voor de retourweg onder bij het tweede bezoek aan dit meertje.

Als we zijn uitgekeken gaan we terug naar de trap en beginnen aan de klim omhoog. Daarmee verlaten we nu voor het eerst de 'Wittekindsweg' met zijn rood/wit markeringen.

Boven aangekomen is het enkele meters tot aan een T-splitsing. We gaan er linksaf over de rotswand boven de 'See' langs en volgen nu een route aangeduid met een witte cirkel op een zwarte achtergrond. (Op donkere bomen is de zwarte achtergrond weggelaten en is er dus alleen sprake van een witte cirkel)

Al snel is er een Y-splitsing waar de 'witte cirkel' ons rechts omhoog verwijst.

Dit deel gaat vooral door prachtige bossen met slechts nu en dan een meer open stuk en vooral geleidelijk bergop.

Er zijn verschillende kruisingen en splitsingen, maar de witte markering houd ons op de juiste weg. De tekens zijn goed aangebracht op de bomen, maar soms staan er zo veel bomen dat we even goed rond moeten kijken voor we de markering in het oog krijgen.

Uiteindelijk brengt deze route ons tot op een T-splitsing met een brede bosweg bestaande uit sintelstenen. Daar stuiten we op de A2 route die we nu rechtsaf gaan volgen.

Opnieuw gaat het licht bergop, maar korte tijd later wordt het vlak en komen we op een kruispunt van brede bospaden met aan de overzijde een schuilhut. Hier vinden we ook weer de rood/witte 'Wittekindsweg'.

Voor de schuilhut gaat het linksaf waarmee we het "Forstgebied Rödinghausen" inlopen.

Het brede pad voert al snel langs een bijzonder mooie rotswand, (foto rechts) en qua hoogtemeters hebben we het nu wel haast gehad.

Verderop komen we langs een open stuk en kunnen we tussen wat bomen door tot ver in de omgeving kijken. De bomen belemmeren het uitzicht enigszins, maar het is desondanks de moeite waard.

Opnieuw heerlijk in de schaduw blijven we het pad nu aflopen tot aan het verste punt van de wandelroute van vandaag; 'de Nonnenstein'.

De Nonnenstein is een uitzichttoren. Via een stenen wenteltrap kan deze worden beklommen tot boven de boomkruinen en daar wordt het uitzicht pas echt de moeite waard.

De vele picknickbankjes, de mooie toren en het verderop gelegen monument 'Bismarckturm', maken dit een heel geschikte plek voor een langere pauze.

Verder gaan we door voorbij de toren te lopen tot aan de Bismarckturm en naast dit monument rechtsaf het pad omlaag te nemen. Als snel volgt er een kruispunt waarbij het pad naar links verder gaat. Wij gaan er nog iets rechtdoor omlaag en staan enkele meters lager op een breed bospad.

Daar slaan we rechtsaf in en volgen deze tot er links een smal pad als wandelroute 'M' onderuit gaat. Een grote groene 'M' is links op een boom geschilderd. (zie foto)

Nu gaat het flink omlaag door een prachtig bos, tot we bij een asfaltweg aankomen. Daar gaan we rechtsaf, gelijk op met de routes A1 en A2. Deze routes gaan echter al snel weer rechts omhoog terwijl wij deze asfaltweg blijven volgen, nu weer iets stijgend.

Voorbij een gasthof links, die we ter hoogte van de dakpannen passeren, gaat de weg haaks rechtsaf en is er enkele meters verder weer een kruising van brede paden. We steken er recht over, omhoog het bos in. Hier staan heel veel wandelroutes aangegeven. We kunnen er zowel A2 als de 'M' volgen. Beide gaan hier samen op en brengen ons terug naar de Grüner See.

Vlak voor de See gaat het haaks linksaf en omlaag tot aan het open veld. Dan weer naar rechts om even later te eindigen bij een parkeerplaats. (Even naar links de parkeerplaats aflopen, daar vind je een schitterend uitzicht; foto onder). We volgen er echter dan verder de A2 naar rechts door het bos en de volgende links omlaag tot aan de asfaltweg. Iets naar rechts zien we dan weer de parkeerplaats bij de Grüner See waar we eerder vandaag zijn geweest.

Tegenover de parkeerplaats gaat een karrenspoor omhoog als wandelroute '8'. Voor we omhooggaan lopen we echter eerst nog eens naar het meertje voor een korte pauze en eten onze meegebrachte appels aan de waterkant.

Daarna terug naar de parkeerplaats en route '8' omhoog het bos in. Daar buigt het pad naar rechts af en verloopt parallel aan de asfaltweg tot aan een groot kruispunt. We steken er schuin rechts over. (Rechtdoor)

Er volgt een recht stuk door een fraai bos om dan aan te komen op een T-splitsing. De '8' gaat er linksaf, net als wij.

Deze weg gaan we heel ver aflopen en laten even verderop de '8' links liggen die weer terug omhoog gaat.

Steeds rechtdoor over het beton tot we bij een haakse bocht naar rechts in het open veld komen en rechts een schitterend uitzicht krijgen. (foto onder)

Dan gaat de weg weer naar links en volgt een kruispunt waar route '2' er van links bijkomt.

We blijven ook hier rechtdoor gaan, de weg nog ongeveer een kilometer volgend tot het met een lange bocht linksaf gaat. Waren er in het laatste rechte deel nog af en toe open plekken en mooie groene weiden, nu gaan we een donker bos in en dalen even later af in een prachtig diep dal.

Op het laagste punt ligt een kruising van paden die we negeren, maar als we dan weer stijgen is er al snel een breed bospad rechtsaf wat we moeten hebben. (foto)

Dit is route A1, tevens is het eerste deel weer 'Waldlehrpfad'.

Door een zeer afwisselend natuurgebied gaat het nu licht op en neer, steeds maar rechtdoor de weg vervolgend. Ook waar het 'Waldlehrpfad' links afslaat blijven we op hetzelfde pad rechtdoor gaan tot aan de startplaats bij de auto.

We sluiten een heerlijke wandeldag af en nemen ons gelijk voor meer wandelingen in dit prachtige gebied te gaan maken. Het was de reis meer dan waard.

30-10-10: Tip van Myriam en Paul: Bedankt voor jullie prima beschrijving! Het was een prachtige wandeling, uitstekend weer en een onverwacht mooi landschap. Tip voor na afloop: Italiaans restaurant Da Pino in Hagen am Teutoburger Wald.

 

 

Menu