De Mauthner Klamm
Even heb ik zitten twijfelen of de wandeling door de Mauthner Klamm wel in onze lijst met wandeltips zou moeten komen. Je gaat de kloof in zo lang en ver als je zin hebt of tot waar het niet verder gaat. En daarna dezelfde weg terug. Daar kun je nauwelijks een 'routebeschrijving' van maken.
Ook de moeilijkheidsgraad lijkt, behoudens het laatste deel van de Klamm, meer op een zondagmiddagommetje in het park dan op een bergwandeling.
Gezien de vele liefhebbers van kloofwandelingen heb ik besloten het toch op te nemen, maar meer om een sfeerbeeld te scheppen met enkele tips en wetenswaardigheden dan als 'wandelroutebeschrijving'.
De Mauthner Klamm zal niet snel voorkomen op het lijstje van 'mooiste kloven' om te bezoeken, maar voor een lichte en korte wandeling is het best leuk om eens te gaan doen.
Tot aan de toegang van de Klamm is het een brede weg, daarna een smaller vlak pad door de kloof. Pas in het laatste (toegankelijke) deel wordt het veel smaller en moet er een beetje worden geklommen. De meesten zullen zeggen 'daar wordt het pas echt mooi'.
De Mauthner Klamm, soms ook wel Valentin Klamm genoemd, is te bereiken vanuit het dorp Mauthen in het Gailtal in Kärnten. Als we vanuit Kötschach het dorpje Mauthen inrijden buigt de weg net voor het centrum haaks rechtsaf richting de Plöckenpass.
Daar gaan we rechtdoor en rijden zo het centrum van Mauthen in over de klinkerbestrating. Bij de eerstvolgende splitsing gaan we linksaf en daarna gelijk weer rechts een smal steegje in. De Klamm wordt daar al aangegeven.
Helemaal doorrijden tot achter in Mauthen is het gemakkelijkst in verband met parkeerruimte. We volgen daarvoor de bordjes naar het zwembad van het dorp dat is voorzien van een royale parkeerplaats direct aan de Valentin Bach.
Vanaf de parkeerplaats gaan we rechts van het zwembad langs en klimmen daar de dijk langs de Valentin Bach omhoog. Op de dijk dan rechtsaf en op deze zijde van de beek door blijven lopen voorbij de brug over de brede waterstroom.
(Tip: Vakantiegangers die het leuk vinden om een middag met de kinderen aan een beek door te brengen zouden hier eens voorzien van picknickmand en plaid de brug over moeten steken....
Dan linksaf de oever een stukje blijven volgen tot een karrenspoor linksaf naar de beek loopt. Daar ligt een mooi rotsstrandje, met enkele bomen die voor wat schaduw zorgen, bij een dam in de beek. Onder deze een meter hoge dam waar het water overheen bruist is de beekbedding zeer breed. Erg geschikt om er in het water te spelen, dammen te bouwen of gewoon te genieten van het lawaai van het vallende water op een hete zomerdag. Daar kan een 'chloor zwembad' niet mee concurreren).
We blijven de dijk volgen achter enkele huizen langs, waarna deze overgaat in een brede stenen muur.
Dit brengt ons op een asfaltweg die we dan linksaf inslaan. We blijven deze weg volgen en houden steeds links aan langs de Valentin Bach.
Daarbij passeren we een oude watermolen en kunnen we nog een afsteker naar links maken om de kunstmatig aangelegde waterlopen te bekijken die deze watermolen voedt.
Steeds verder gaat het het bos in tot we uiteindelijk op een 'poort' aflopen. Dit is de eigenlijke ingang van de Mauthner Klamm. Aan de achterzijde van deze rots is de kans groot dat je er bergbeklimmers in actie ziet. Dit is de Klettergarten Mauthner Klamm, oefengebied van de Alpinschule Kötschach-Mauthen.
(Tip: Dit eerste deel tot aan de Klamm ingang is nogal saai voor kinderen. Je zou hier met de wagen naar toe kunnen rijden om de passagiers/kinderen af te zetten die er op een bankje kunnen gaan zitten kijken naar de klimmers. De chauffeur kan dan terugrijden om de auto te parkeren en zich dan 15 minuten later bij het gezelschap voegen. Zie ook de foto's onder aan deze pagina).
Dan lopen we pas echt de Klamm in en steken er een eerste hangbrug over. Vanaf hier wordt het pad een stuk smaller en kunnen we van de prachtige loodrechte rotswanden genieten en het snelstromende water van de Valentin Bach. Al snel volgen enkele mooie loopbruggen langs de rotswand en.... tunnels!
Er zijn enkele korte tunnels in de rotsen uitgehakt, maar niet zo lang dat je een zaklantaarn nodig zult hebben. Maar leuk is het wel natuurlijk. Het pad loopt overal nagenoeg waterpas, dus mag dit gerust een lichte wandeling heten.
Als we het 'loopplanken' gedeelte hebben gehad, wordt het pad nog smaller en leuker. Er moeten enkele stroompjes worden overgestoken waarbij de korte houten bruggen niet altijd daar zijn geplaatst waar het water langsloopt.
Aan de rotswand links zien we dan een houten kastje hangen en weten gelijk wat dat betekent. Een 'Stempelstelle!'.
Wie meer van onze tochten heeft gevolgd weet ondertussen dat wij altijd een 'stempelboekje' in de rugzak hebben en natuurlijk een stempelkussen, (de laatste zijn niet altijd aanwezig of uitgedroogd) en zo wordt ook een afdruk van deze 'Klamm stempel' aan de verzameling toegevoegd.
Daarna lopen we op een hoge brug af die ons naar de overzijde van de Klamm zal brengen. Wandelaars met kleine kinderen moeten hier beslissen of ze nog verder willen gaan, want na de brug volgt het avontuurlijkste stukje van de kloof met soms smalle en gladde stukjes pad langs zeer steile afgronden.
Voor volwassenen en oudere kinderen is dit geen probleem, maar voor de allerkleinsten is dit niet meer geschikt.
Aan de overzijde begint het met enkele trappen op en neer te gaan zodat we steeds hoger langs de rotswand gaan lopen. Nu zijn er ook geen loopplanken of bruggen meer over de stroompjes die we tegenkomen en zullen we soms moeten springen of via de stapstenen moeten oversteken. Wij liepen hier vlak na een natte periode en dan komt er toch flink wat water omlaag wat je moet oversteken.
Wanneer we weer bij een lange brug naar de andere zijde aankomen zien we daar aan de andere kant een picknickbank staan en een mogelijkheid om af te dalen naar het water. We laten de bankjes voor wat ze zijn en gaan op de stenen aan het water zitten voor een pauze.
Wat we toen nog niet wisten, is dat het pad voorbij deze brug nog slechts een klein eindje begaanbaar is. Eigenlijk is dit het eindpunt van het toegankelijke deel van de kloof, want wie nog even verder loopt zal zien dat het pad steeds slechter wordt en al snel doodloopt bij een omhoogstaande houten vlonder.
Rechts in het water liggen duidelijk zichtbaar de restanten van wat ooit een brug is geweest. Aan de overzijde is in de verte een volgende tunnel te zien, maar die is niet meer te bereiken. Daar is ook aangegeven dat de toegang verboden is. Dit was al zo toen we in 2003 hier voor het eerst waren, en er is in de tussentijd dus helemaal niets mee gedaan.
Ooit liep dit verder en konden de wandelaars aan het einde van de kloof via een oude Romeinse weg bovenlangs terugkeren naar het startpunt. Nu is er maar een optie, dezelfde route terug.
De Klamm is wel verder toegankelijk voor bergbeklimmers met de juiste uitrusting. Die kunnen door het koude water van de Valentin Bach verder waden en dan via een Klettersteig de Klamm uit klimmen. Maar dat valt niet onder 'wandelen' en is niet 'ons ding'.
